fbpx
Pellin - Unleash the Biker

Kasteelroute Haspengouw 97 km

3/5

Afstand: 97 km
Hoogteverschil: 650 m

Start locatie:
Plinius park
Fonteindreef
3700 Tongeren

Via deze fietsroute reis je mee door het rijke verleden van Haspengouw. De streek staat bekend om zijn zeer vruchtbare grond en fruitteelt, en dit heeft ook op cultureel gebied zijn stempel op het landschap gedrukt. Dit merk je vooral aan het grote aantal kastelen in de omgeving.

Maar ook in het pittoreske stadje Borgloon, dat ooit nog de hoofdstad van graafschap Loon was, zijn de sporen van de oude fruit-industrie en de daarmee gepaarde rijkdommen nog duidelijk zichtbaar.

25 Kastelen

De route navigeert je langs maar liefst 25 kastelen in Haspengouw! Sommige kastelen dateren van de 11de eeuw na Christus, terwijl andere pas begin vorige eeuw het levenslicht hebben gezien. Uiteraard hebben de oudere kastelen ook al vele renovaties doorstaan en blijft er meestal niet veel zichtbaar van het originele bouwwerk. hieronder vind je een opsomming van de kastelen, in volgorde van voorkomen op de route. De route slaat nog verscheidene kastelen over, dus er is nog veel te ontdekken in de nabije omgeving.

Hieronder vind je een lijst van alle kastelen.

Industriele geschiedenis

Na net geen 11 km, juist voor Kasteel Rosmeulen, kom je langs een zeer groot fabrieksgebouw waar enkele jaren geleden lofts in gebouwd zijn. Dit was vroeger het Chocolade en peperkoek fabriek van Rosmeulen, gebouwd in 1909 en ontworpen door Rosmeulen zelf. Ga zeker ook even aan de voorzeide kijken naar het prachtige glaswerk boven de inkom.

Verder op de route loopt de fietsroute regelmatig in de oude treinbedding van wat in de volksmond het fruitspoor werdt genoemd. Dit spoor verbond Drieslinter met Tongeren en verbond de belangrijkste fabrieken en opslagplaatsen van de fruitstreek met elkaar. Op kilometer 60 kom je langs de grootste stroopfabriek van de omgeving, aan het stationsplein van Borgloon. Vanaf hier volg je enkele kilometers het spoor van weleer.

Kunst

Ook voor kunstliefhebbers is er in de streek het één en ander te zien. Het begint al onmiddelijk aan de start. In het plinius park zijn een aantal kunstwerken opgesteld.Maar ook verder op de route staan er enkele kunstwerken in de velden opgesteld.

Het beroemde doorkijkkerkje “Reading between the lines” zit niet in de route maar kan wel gemakkelijk toegevoegd worden tussen kilometer 34,5 en 35.

 

Lijst van kastelen op de route

De eerste bekende bewoner van het kasteel was Arnold van Betu in de 13e eeuw, doorheen de eeuwen was het kasteel in het bezit van verschillende adellijke families zoals de families Betho, Huwenial, Oyembrugge, Krafft, de Simonis, van Hinnisdael, van der Gracht en de Copis.

Het kasteel Scherpenberg werd opgetrokken aan het einde van de 16e eeuw op de plaats waar zich voorheen een burcht bevond. Restanten van deze burcht zijn nog steeds zichtbaar in het westelijke gedeelte van het huidige kasteelgebouw. Het kasteel bestaat uit een langgerekt kasteelgebouw dat voorzien is van een poortgebouw. Dit poortgebouw bestaat uit tweeënhalve bouwlagen onder een wolfsdak bedekt met leien. Spekbanden en een kroonlijst uit mergelsteen versieren het geheel. In de onderste bouwlaag bevindt zich een rondboogpoort die voorzien is van een rechthoekige omlijsting in kalksteen. Centraal boven de poort zijn een chronogram gedateerd in 1697 en de wapens van de families Vaes en Schroots gehouwen.

Ten oosten van het poortgebouw werd een woonhuis opgetrokken in de 17e eeuw met aanpassingen in de 19e eeuw. Het woonhuis opgetrokken in baksteen bestaat uit anderhalve bouwlaag en is twaalf traveeën breed. Het geheel wordt bedekt door een zadeldak belegd met pannen uit leisteen. Aan de oostelijke zijde wordt de voorgevel geflankeerd door een hoektoren van twee bouwlagen bedekt door een schilddak.

In de tuin bevinden zich los van het kasteelgebouw twee vrijstaande torentjes voorzien van een ingesnoerde torenspits.

 

De bouwheer van kasteel Rosmeulen was Florent Rosmeulen, eigenaar van de voormalige peperkoek- en chocoladefabriek die aan de overkant van de Neremstraat lag. In 1913 gaf hij opdracht tot de bouw van het kasteel. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de bouw stopgezet om erna te worden hervat. Door financiële moeilijkheden en diefstal werd de binnenafwerking niet voltooid. Bij het overlijden van Florent Rosmeulen in 1943 had de bouwheer zijn kasteel nooit bewoond. Florent Rosmeulen was tijdens de Eerste Wereldoorlog geldschieter van de Belgische regering. Hij smokkelde ook berichten naar het Belgische Consulaat in Den Haag. Om die redenen kreeg hij een voorstel van zijn vriend George Meyers uit Tongeren om verheven te worden tot baron. Dit wees hij evenwel van de hand. Uiteindelijk kreeg hij de titel: ridder in de Orde van Leopold II. George Meyers werd later baron.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog legerden Amerikaanse militairen in het kasteel. Zij gebruikten het gebouw voor huisvesting en als wasserij. Tijdens de oorlog was het kasteel onderhevig aan vernielingen door de soldaten, na de oorlog stalen burgers allerlei bruikbare materialen.

Na de Tweede Wereldoorlog kwam het kasteel in handen van Hubert Duesberg-Bosson, die ook de voormalige chocoladefabriek aan de overkant kocht. Hier installeerde hij een fabriek van textielmachines. Het kasteel gebruikte hij als bureelruimte, telefonielokaal, eetzaal, onderdak en toiletruimtes. Hubert Duesberg-Bosson was ridder in de Kroonorde en ridder in de Orde van Leopold II. Zijn echtgenote was Angele de Grenade. De familie Duesberg-Bosson kende verscheidene huwelijken in adellijke families zoals de Sauvage Vercour, Stas de Richelle, van Zuylen, Simonis en Braun.

Tussen 1966 en 1972 was Luc Blijweert eigenaar van het kasteel, waarna het in handen kwam van de familie Riskin. Jean Riskin stichtte een tinfabriek in de voormalige chocoladefabriek. Het kasteel onderging een grondige renovatie met onder meer een totaalinrichting van het gelijkvloers, aanleg van elektriciteit en centrale verwarming, bouw van het zwembadgebouw en tunnel en herstel van de tuinen, vijvers en balustrades.Jean Riskin verbleef in kasteel Rosmeulen gedurende 44 jaar, van 1972 tot aan zijn overlijden in 2016. Helaas werd het gebouw en het park na zijn overlijden niet tot nauwelijks onderhouden.

Midden 2020 koopt Dirk D’haese kasteel Rosmeulen. Hij is cardioloog en actief in de wereld van assistentiewoningen. Sindsdien ondergaan kasteel en park een grondige restauratie- en renovatiebeurt.

Van het oude kasteel rest nog de 12e-eeuwse donjon. Deze werd verbouwd door De Haxhe in 1770 en bevindt zich ten zuiden van het huidige kasteel. Het in Romaanse stijl opgetrokken bouwwerk is gebouwd in blokken vuursteen, met hoekbanden van kalksteen en gerestaureerde muurfragmenten in mergelsteen.

Het eigenlijke kasteel uit 1770 is omgracht, waarbij de symmetrische gevel, geflankeerd door twee hoektorens, naar het noorden is gericht. Het omvat een neogotische kapel uit 1879 en een glazen galerij uit 1865. Het trappenhuis kent muurschilderingen uit 1771 in trompe-l’oeil, door Caldelli.

De door De Haxhe aangelegde Franse tuin werd in 1830, naar de heersende mode, vervangen door een Engelse tuin. Ontwerper was De Lance. Deze tuin werd goed bewaard en is nog steeds aanwezig. Er is een oranjerie, waarvan het oudste deel uit de 17e eeuw stamt, een bronzen Japanse lantaarn uit 1779, een belvédère uit 1770 met een beeld van Diana, een piramidevormig gebouwtje en een mergelstenen boog die de ingang tot de moestuin markeert.

De huidige dienstgebouwen, als wagenhuizen en stallen, werden gebouwd in 1886. De oude kasteelhoeve werd in 1886 afgebroken, slechts de schuur rest nog in de oorspronkelijke kern, al werd ze nadien sterk verbouwd.

Het Kasteel van Widooie is een kasteel in Widooie in de Belgische gemeente Tongeren in de provincie Limburg. Het kasteel is gelegen aan de Kasteelweg. Het kasteel ligt ten westen van de dorpskern nabij de bron van de Mombeek.

Het Kasteel van Widooie is een kasteelhoeve en vormt een gesloten geheel bestaande uit vier vleugels rondom een rechthoekige binnenplaats. Het kasteel is deels van een gracht voorzien en wordt omringd door een park aan de zuidzijde en weilanden aan de overige zijden.

Oorspronkelijk lag hier een Romeinse villa. In de Middeleeuwen was hier een proosdij van de Abdij van Corbie gevestigd van waaruit de abdijgoederen in de omgeving werden bestuurd.

Het hoge bakstenen poortgebouw met zadeldak bevat een wapenschild en de vermelding anno 1723. De deurlatei draagt het opschrift In Concordia Humilitate (1759).

Alhoewel Terhove administratief tot Borgloon behoort heeft het geschiedkundig meer binding met Widooie. Men noemt het ook Hof van Corbie.

Het kasteel van Heks is een Belgisch kasteel, gelegen in het dorp Heks (deelgemeente van Heers) in de provincie Limburg.

Het paleisachtige kasteel werd vanaf 1770 gebouwd, waarschijnlijk door de Luikse architect Etienne Fayen, voor prins-bisschop van Luik Franciscus Karel de Velbrück.

Als liefhebber van de natuur zocht de prins-bisschop deze plek uit in de licht heuvelende Haspengouw om er zijn zomerverblijf en lusthof te bouwen. Hij liet er een Chinese tuin, een rozentuin en een groentetuin aanleggen. Later werd het kasteel verfraaid met een van de eerste landschapsparken op het Europese vasteland, geïnspireerd door Engelse tuinarchitectuur van Capability Brown.

Hij overleed op zijn domein in 1784. Het domein is in bezit van de familie d’Ursel.

De rozentuin beschikt nu (2004) over een uitzonderlijk assortiment rozenvariëteiten waarvan de oudsten in de oorspronkelijke tuin aanwezig waren. De tuinen en het park zijn open voor het publiek tijdens het tweede weekend van de maanden juni en september.

Het kasteel figureert in de film Monsieur Hawarden van Harry Kümel uit 1968.

Het Kasteel van Bommershoven is een bouwwerk te Bommershoven, gelegen aan de Alfonsstraat 59, naast de Sint-Alfonskerk.

Dit kasteel, eigenlijk een herenhuis, werd gebouwd van 1759-1761 door Marcel-Gérard Magnée uit Luik, die in 1798 het Kasteel Horn zou kopen. Oorspronkelijk bestond het uit drie losstaande vleugels, namelijk een L-vormig herenhuis en twee dienstgebouwen. Eén daarvan werd begin 19e eeuw gesloopt. Het andere werd in de 2e helft van de 19e eeuw ingrijpend verbouwd. Een nabij het park aanwezige hoeve werd gesloopt en het terrein werd bij het park gevoegd dat in dezelfde tijd in de huidige vorm werd aangelegd en voor een deel in formele stijl, voor een deel in Engelse landschapsstijl werd uitgevoerd.

Het herenhuis, is een L-vormig bakstenen gebouw, rood geschilderd en met een bewaard gebleven interieur in rococostijl. Er zijn nog betegelde schouwen, een schouw met stucwerk en een schilderij van de heer Magnée in de eetkamer. Ook is er een achthoekig salon met muurschilderingen door Italiaanse kunstenaars. Daarnaast bevat het huis een bibliotheek.

De huidige dienstgebouwen, een aan het herenhuis vastgebouwd, U-vormig complex vormend, stammen uit de 2e helft van de 19e eeuw, maar de vleugel aan de straatzijde, met poort, is mogelijk een dwarsschuur geweest met een kern uit de 18e eeuw.

De woning ligt ten zuiden van het stadje. De kern ervan is 17e-eeuws en is opgetrokken in Maaslandse stijl. Opgravingen in 1990 bracht de overblijfselen van een brug, een vierkante toren en een omheiningsmuur aan het licht, maar geen vondsten die ouder waren dan de 17e eeuw. Het gebouw werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd, en daarna werden twee torens afgebroken.

Van het oorspronkelijke gebouw rest nog een deel van twee traveeën en twee bouwlagen hoog, afgesloten met een krulgevel uit de tijd van de bouw. Dit gebouw is van baksteen, met banden en verdere afwerking in mergelsteen. Een gevelsteen toont het jaartal 1661.

In 1976 werd het gebouw gerenoveerd en uitgebreid in traditionalistische stijl. Daarbij werd de oude kern zoveel mogelijk ontzien. Ook werden er oude materialen toegepast die afkomstig waren van het Kasteel van Fontaine te Horion-Hozémont. In 1996 werd een oranjerie aangelegd.

Het gebouw is in de 19e eeuw onder meer eigendom geweest van de François Lambermont, griffier, en de familie Wagemans, een handelaarsfamilie.

Kasteel Hulsberg is een neoclassicistisch kasteel dat zich bevindt te Hendrieken.Het kasteel werd gebouwd in 1882 op een heuvel van 108 meter hoogte, waardoor het een markante verschijning in het landschap is.

Het kasteel wordt bewoond door de familie De Coster. Het kasteel is niet toegankelijk voor het publiek.

Het kasteel is beschermd erfgoed.

De eerste vermelding van de oorspronkelijk herenhoeve (het woonhuis waarvan, bewaard is gebleven in het zuidoostelijk gedeelte van het kasteel) dateert van 1541. De heerlijkheid Rijkel was destijds in het bezit van de familie Bolle van Rijkel. De kern van oostelijk gedeelte werd in de tweede helft van de 16e eeuw gebouwd. Het algemeen uitzicht kwam tot stand na uitbreidingen gedurende de 17e eeuw. In de 18e eeuw volgden verdere verbouwingen, alsmede restauraties. Vanaf 1831 stond het kasteel meer dan een eeuw leeg, waarna het in 1936 in het bezit kwam van de vzw ASBL Les Demeures historiques de Belgique. Deze liet enkele hoogst herstellingen uitvoeren. In 1942 werd het tot beschermd erfgoed verklaart en in 1965 droeg de vzw het kasteel over aan de provincie Limburg. Vanwege de hoge onderhoudskosten wordt het kasteel in 2003 per opbod verkocht aan de huidige eigenaar Martin Hesemans die het na enige jaren in zijn bezit te hebben wederom te koop aanbiedt. Hesemans had het kasteel destijds per openbare verkoop verworven voor 1.3 miljoen euro en was van zinnens er een toeristische trekpleister van te maken. Meerdere ingediende plannen, zoals feestzalen, vergaderruimtes, restaurant en brasserie, hiervoor werden echter afgekeurd, waarna hij besloot om het goed te koop aan te bieden.

Het kasteel wordt omgeven door een acht hectare groot hoogstamboomgaard. Deze museumboomgaard herbergt onder meer 91 (historische) kersensoorten.

Het kasteel is niet toegankelijk voor het publiek, behalve op de “dag van de kers” (een door de vzw Fruitstreekmuseum georganiseerd evenement op de kasteeldomeinen). De museumboomgaard is vrij toegankelijk.

In de vroege middeleeuwen, vanaf 1040 vermelden bronnen de heren van Ordingen. Hun kasteel fungeerde als wachtpost op de grens van het graafschap Loon. Messire Adam de Harduemont wordt vermeld in 1253. Zijn kinderen en kleinkinderen waren tot de 14e eeuw bewoners van het kasteel. Gebrek aan nakomelingen deed het kasteel overgaan in het bezit van de aanverwante familie Duras. In de verdere geschiedenis duiken namen op als:

Willem van Duras, overleden in 1389
zijn neef Arnold II van Ordingen, de eerste die zich heer van Ordingen noemde
Maria van Ordingen huwde met Willem van Horion
Arnold van Horion, overleden in 1481, werd begraven in de kerk van Ordingen
Willem II van Horion, zoon van Arnold, overleden in 1503, ook begraven in de kerk van Ordingen
Willem III van Horion paste het kasteel aan aan de geest van de renaissance
de dochter van kleinzoon Willem IV van Horion, Digna huwde met Gerard Huyn van Amstenrade. Gerard besloot net voor zijn dood het kasteel te verkopen. Zijn echtgenote Sophia van Bellinckhausen verkocht het in 1611 aan Edmond Huyn van Amstenrade, landcommandeur van Alden Biesen en lid van de Duitse orde, toevallig familie van haar overleden echtgenoot…

Het huidige kasteel heeft een voorganger gehad, die in 1476 werd omschreven als een omgracht huis met pachthof. Aan dit oudere gebouw herinnert nog een gotische, mergelstenen muurnis.

In 1617 werd kasteel en heerlijkheid door Ernest Van der Mark-Arenberg verkocht aan Jan-Willem van Scharenberg. Deze liet het huidige kasteel bouwen. In 1688 werd dit alles verkocht aan Pierre-Louis de Sluse de Bihain, daar baron Van Scharenberg gebukt ging onder schulden. In 1763 volgde een verbouwing in classicistische stijl door Jean Ferdinand de Sluse. De oudste bekende afbeelding van het kasteel werd in 1740 vervaardigd door Remacle Leloup.

In 1788 kwam het kasteel aan het huis De Stenbier de Wideux, en het kasteel bleef tot 1888 in bezit van deze familie. Daarna kwam het door vererving in bezit van de familie Roly de Vien, en vervolgens kwam het aan De Moffarts. Baron Edmond de Moffarts verkocht het in 1929 aan de zusters Annunciaten van Heverlee. Dezen richtten er een huishoudschool in. In 1985 werd dit omgevormd tot het bezinningscentrum Mariagaarde. Een deel van het kasteel heeft een toeristische functie gekregen.

Het Kasteel van Rullingen (ook Rolengen, Rolenghem en Ruelingen genaamd) is gelegen in de vallei van de Herk in Rullingen, een gehucht van de Belgische stad Borgloon.

De oudst bekende heer van Rullingen was Eggebertus van Rolengen, die getuige was bij de stichting van de abdij van Averbode door zijn leenheer, Arnold II van Loon.

De middeleeuwse sterkte werd, wellicht tussen 1623 en 1638, vervangen door een typisch Maaslands waterkasteel. Het bestond uit een U-vormig neerhof en een L-vormig herenhuis met uitspringende, vierkante hoektoren. In de 18e en 19e eeuw werd het kasteel aangepast aan de toen geldende woonnormen; een koetshuis werd aangebouwd. Tussen 1770 en 1850 legde men ten zuiden een Engelse tuin aan.

In 1912 kocht ridder Pangaert d’Opdorp het kasteel. De hoeve achter het kasteel en een dienstvleugel verdwenen bij een brand in 1920. Hierop werd het gebouw grondig vernieuwd, een tuin werd aangelegd en de grachten gedeeltelijk gedempt. Met het afbraakmateriaal bouwde men een nieuw koetshuis.

Sinds 1978 is het Provinciebestuur van Limburg eigenaar van het gebouw. Tot 2013 werd het gebouw uitgebaat als hotel-restaurant. In 2014 werd het kasteel door de Provincie Limburg verkocht aan de NV Livaco te Sint-Lambrechts-Woluwe, een van de vennootschappen van de projectontwikkelaar Kolmont van de familie Tans te Hasselt.

Kasteel De Klee is een kasteeltje te Kuttekoven, gelegen aan Kleestraat 20.

Het kasteel werd gebouwd van 1904-1907 in eclectische stijl, met een neiging naar neobarok. Opdrachtgeefster was barones Sneyers-d’Attenhoven.

Opvallend is het vierkante torentje, voorzien van een ingesnoerde naaldspits.

Het bij dit kasteeltje behorende park is een 2 ha grote afsplitsing van het Cleepachthof, een ouder domein waarop eveneens een kasteel heeft gestaan.

Het parkje bevat een aantal merkwaardige bomen, maar een moestuin en een waterpartij ontbreken.

De oudst bekende Heer was Jan van Opleeuw (2e helft 13e eeuw). De familie Van Opleeuw bleef in bezit van de heerlijkheid tot 1469, waarna ze kwam aan de familie Van Mettekoven, welke tot eind 18e eeuw de eigenaar bleef. Begin 19e eeuw kwam het kasteel, door huwelijk, in bezit van Baron de Woelmont, in 1905 werd het verkocht aan de familie De Grady, en in 1908 verkocht deze het door aan M. Cassalette, een Duits officier. Na de Eerste Wereldoorlog werd het goed daarom door de Staat in beslag genomen en verkocht aan het consortium Bernheim & Cie. Zo kwam het nog in handen van diverse eigenaars. In 1971 kwam het aan de huidige eigenaar.

De oudst bekende afbeelding toont een U-vormig, 17e-eeuws kasteel in Maaslandse renaissancestijl met tegenover de open zijde van de binnenplaats een neerhof, via een ophaalbrug met het kasteel verbonden. Dit kasteel werd in 1694 nog geplunderd door Franse troepen.

Omstreeks 1744 werd dit kasteel ingrijpend verbouwd. Het bestond sindsdien uit een centrale vleugel met twee korte zijvleugels. Ook het neerhof werd verbouwd: Er werd aan de kasteelzijde een vleugel toegevoegd en de bestaande vleugels werden herbouwd in classicistische trant. De oorspronkelijk aanwezige Franse tuin verdween. Begin 19e eeuw, vermoedelijk niet lang nadat Baron de Woelmont het in zijn bezit kreeg, werd de oostelijke vleugel van het kasteel afgebroken en ontstond een T-vormig complex. In het tweede kwart van de 19e eeuw verdween ook de omgrachting. Een tuin in Engelse landschapsstijl werd aangelegd. Aan de dienstgebouwen werden twee halfronde vleugels in neoclassicistische stijl toegevoegd. In 1874 ten slotte werd het classicistische kasteel afgebroken en vervangen door het huidige, neobarokke, gebouw. De oppervlakte van het park werd sterk verkleind.

Het Kasteel Haagsmeer is een kasteel te Gors-Opleeuw, gelegen aan Haagsmeerstraat 40.

Het gaat hier om een jachtpaviljoen van het Kasteel van Opleeuw uit omstreeks 1890, dat in 1958 sterk werd verbouwd. Het oudste deel betreft een torenvormig bouwsel van drie bouwlagen onder tentdak, met een veel later aangebouwde vleugel. Vermoedelijk betrof het oorspronkelijk het woonhuis van de nabijgelegen hoeve.

Het geheel bevindt zich in een Engels park, waarin enkele oude bomen staan.

Dit kasteeltje ligt ten westen van het Bellevuebos. Het is niet toegankelijk.

Een voorloper van dit kasteel bestond al in de 18e eeuw. In 1801-1802 werd het huidige woonhuis gebouwd. Het ligt centraal in het symmetrische, U-vormige complex, gekenmerkt door een Franse bouwstijl en mansardedaken. De zijvleugels zijn dienstgebouwen, eveneens onder mansardedaken die wellicht nog uit de 18e eeuw stammen. Feitelijk kijkt men, vanaf de hoofdweg, tegen de achterkant van het kasteel aan. Dit komt, omdat de weg, die vroeger vóór het kasteel langs liep, verlegd werd.

De vier vensters van de zijvleugels zijn voorzien van timpanen, waarop allegorisch stucwerk is aangebracht, elk voorstellende een van de vier jaargetijden in de vorm van hoornen des overvloeds.

Naast het woonhuis bevindt zich een hoevegebouw, dat zijn huidige vorm in 1839 heeft verkregen, maar mogelijk een oudere kern heeft.

Het kasteel wordt deels omgeven door een Engelse tuin waarin zich een aantal merkwaardige bomen bevinden, onder andere een exemplaar van de Amerikaanse tulpenboom (Liriodendron tulipifera). Ook is er een moestuin en een boomgaard.

Het Kasteel Bellevue is een landhuis te Gors-Opleeuw, aan de rand van het Bellevuebos, gelegen aan Bellevuestraat 70. Het kasteeltje ligt op een hoger punt met weids uitzicht op de velden richting Guigoven.

Het kasteel Bellevue werd waarschijnlijk als jachtpaviljoen gebouwd in 1764 door baron Isidore de Copis, jongere broer van Dieudonné de Copis, heer van Gorsleeuw, bewoner van het Kasteel van Gors. Na een lange leegstand en verval werd het in 1884 verbouwd en opnieuw bewoond en bleef het in die 19de eeuwse toestand bewaard.

Het is een voornaam herenhuis onder tentdak. Het witgeschilderde gebouw is opgetrokken in baksteen, met mergelstenen hoekbanden. De binnenindeling bleef ongewijzigd, hoewel van het interieur slechts een schouw met rococostucwerk rest. Het huis is gelegen in een ommuurde tuin. Aan de achterkant is een steen met jaartal 1764 ingemetseld.

Vlak bij het kasteel werd in de jaren 1960 een Romeins grafveld met twaalf urnen uit de tweede eeuw opgegraven.

Het Kasteel Bellevue met tuin en ommuring is sinds 1 maart 2004 beschermd als monument.

Dit kasteel was de verblijfplaats van de Heren van Gorsleeuw, achtereenvolgens de geslachten Van Leeuw (13e eeuw), Van Gelinden (14e-15e eeuw), Van den Bosch (1436 – 17e eeuw), Van Bodbergen (1639 – 1701) en De Copis (1701 – 2e helft 19e eeuw). Daarna kwam het door huwelijk in bezit van het geslacht d’Aspremont-Lynden, en in 1917 ging het over op Bauduin de Beaufort, welke stierf in 1960. Vervolgens deed het kasteel van 1967-1973 dienst als restaurant, waarna het verkocht werd aan een particulier.

Hoewel het bestaan van de Heren van Gorsleeuw terug te voeren is tot de 13e eeuw, zijn er op de plaats van dit kasteel geen resten van een dergelijke ouderdom aangetroffen. Het oudste gedeelte betreft een 17e-eeuws bouwwerk in Maaslandse renaissancestijl. Het betrof een U-vormig omgracht gebouw.

Omstreeks 1820 werd het door baron De Copis verbouwd tot een classicistisch geheel. Een deel der grachten werd gedempt en een ander deel werd omgevormd tot een vijver. Een nieuwe zuidgevel werd gebouwd, naar ontwerp van M. Raskin, en ook de zijvleugels werden door nieuwe gebouwen vervangen. In de 2e helft van de 19e eeuw werd het 17e-eeuwse kasteel afgebroken en in 1923 werd tegen de noordelijke gevel een ronde toren gebouwd. Van het 17e-eeuwse kasteel resten nog de kelders en een kern van een deel van het gebouw.

Kasteel Hoogveld is een kasteeltje te Vliermaal, gelegen aan Hoogveldstraat 21.

Het kasteeltje is gelegen ten zuidoosten van Vliermaal. Het werd gebouwd door de familie Du Vivier in het begin van de 19e eeuw en na een brand herbouwd aan het einde van de 19e eeuw. Het jaartal 1892 op de windvaan zou verwijzen naar het jaar dat het, door huwelijk, in bezit kwam van de familie De Ghelin. François Julien Joseph Marie Fontaine de Ghelin heeft het kasteel herbouwd in een stijl met elementen uit de neo-Vlaamse Renaissancestijl.

In de loop der tijd waren er perioden dat het kasteel onbewoond was. In 1970 werd de buitenzijde gestuct. Het kasteel is momenteel opgedeeld in appartementen en gerestaureerd door de huidige bewoners.

Kasteel Hoogveld ligt op een heuvel van ruim 100 m hoog, vandaar de naam. Het wordt omringd door een kasteelpark. In de nabijheid ligt de Hoogveldkapel, welke omstreeks 1900 in opdracht van François de Ghelin werd gebouwd, op de plaats van een oudere kapel. Nabij het kasteel is het restant van Windmolen Hoogveld, die omgebouwd werd tot woning.

Het Kasteel van Schalkhoven is een kasteel, gelegen aan Schalkhovenstraat 1 en 2 te Schalkhoven, tussen Schalkhoven en Sint-Huibrechts-Hern.

Geen deel uitmakend van de heerlijkheid Schalkhoven, werd het in 1588 gebouwd door Rijkaard van Elderen, als een herenhoeve. Het bestaat uit het eigenlijke kasteel, feitelijk een compact herenhuis geflankeerd door torentjes, en een U-vormige hoeve die zich achter het kasteel bevindt.

Bezat het kasteel in de 18e eeuw een Franse tuin, in de 19e eeuw werd een landschapspark aangelegd ten noorden van het kasteel. In dit park staan enkele oude bomen en er is een vijver die in verbinding staat met de Oudebeek. Verder wordt het kasteel vooral door akkerlanden omgeven.

Het kasteel werd eind 18e eeuw nog aangepast in Lodewijk XVI-stijl, waarbij een strenge symmetrie werd doorgevoerd. Tegenwoordig is het geel geschilderd.

De hoeve heeft haar 17e-eeuwse kern goed bewaard. Dit complex bevat schuren, stallingen en een woonhuis. Er is, in de 19e eeuw, regelmatig aan verbouwd.

Tot de bezitters behoorden de families Van Elderen, Vaes (vanaf 1607), Van Eyll (vanaf 1665), De Heusch (18e eeuw), Barthels (vanaf 1776), Du Vivier en De Borman (vanaf 1836).

Het Kasteel van Hardelingen is een herenhuis aan Hardelingenstraat 5 te Sint-Huibrechts-Hern.

Oorspronkelijk was dit domein een allodiaal bezit, dat in 1215 door Rodolphus, proost van het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Tongeren, aan dit kapittel werd geschonken. Dit kapittel bezat de lage, middelbare en hogere heerlijke rechten.

In de 14e eeuw was de voogdij in handen van ene Karel Marteal, die ook heer was van Werm. Eind 18e eeuw kwam er een einde aan het feodalisme en werd het domein verkocht aan de particuliere familie Schaetzen.

De hoeve van het domein werd in de 19e eeuw sterk verbouwd en in 1927 werd het gebouw nog uitgebreid met een torentje en een haakse vleugel.

Het herenhuis wordt omringd door een Engelse tuin.

Het Kasteel van Neerrepen of kasteel van Repen is een kasteel in Neerrepen in de Belgische gemeente Tongeren in de provincie Limburg. Het kasteel is gelegen aan de Binkelstraat en is bereikbaar via een lange dreef langs de Sint-Ludgeruskerk.

Het kasteel van Neerrepen is een kasteelhoeve en bestaat uit een vrijstaand kasteelgebouw en een monumentale vierkantshoeve. Het geheel wordt omgeven door een park dat voorzien is van een grote vijver.

Het Kasteel van Rooi is een kasteel in Neerrepen in de Belgische gemeente Tongeren in de provincie Limburg. Het kasteel is gelegen aan de Rooierweg. Het kasteel ligt net buiten het gehucht Mulken op het grondgebied van Neerrepen.
Het Kasteel van Rooi is een kasteelhoeve en bestaat uit een U-vormig hoofdgebouw omgeven door een vijver en een vierkantshoeve.

Bovenstaande teksten zijn te danken aan het ijverige werk van de vele vrijwilligers die https://nl.wikipedia.org onderhouden. Voor meer informatie over de kastelen verwijs ik je daarom ook graag door naar Wikipedia.

Lijst van kunstwerken op de route

Het kunstwerk ‘In Memoriam’ is van de hand van de Belgische kunstenaar Renato Nicolodi, de nieuwste aanwinst van de stad Tongeren in het kader van het expo-project ‘De 9de maand’. De 9de maand is als het ware een langlopend expo-project waarbij door de stad Tongeren sinds 2012 periodiek een relevant hedendaags kunstwerk wordt aangekocht en in de openbare ruimte geplaatst.

Het wandelpad wordt hier overgestoken door een beekje afkomstig van de Pliniusbron, het beekje is zeer smal en ondiep en zo aangelegd dat het doorwaad kan worden, ook met de fiets in elk seizoen.

Kunstwerk van de hand van Michelangelo Pistoletto.

Het kunstwerk bestaat uit 3 heuvels. De heuvels dienen betreden te worden om het kunstwerk in zijn geheel de aanschouwen.

Het standbeeld is geplaatst ter viering van het 50 jaarige bestaan van de Kevie en officieel onthuld tijdens de feestelijkheden op 16/05/2016.Een standbeeld door Bielen Victor gemaakt uit een eeuwenoude eik. Gesculpteerde vogels en zoogdieren voorkomend in het natuurgebied ‘De Kevie’.

Op een kruispunt van veldwegen, op het hoogste punt (92 meter) in de wijde omgeving is een roestvrij stalen herdenkingsmonument opgericht voor Johanna Michiels, ‘Tjenne’ in de volksmond. Zij werd in 1667 verdacht van hekserij en tot de brandstapel veroordeeld. Op deze plek, onder een linde die nu verdwenen is, werd ze verbrand. De huidige boom, een abeel, werd in 1970 aangeplant. Het kunstwerk is van de hand van Gerard Moonen.
Dit landschapskunstwerk kan je vinden aan de Galg, het hoogste punt van Helshoven. Het is gemaakt door kunstenaar Frits Jeuris die steeds probeert om afval of afgedankte producten in zijn kunstwerken te gebruiken. Hier deed hij dat met het hout van kersenbomen die moesten worden gerooid wegens een virus.
 
Het kunstwerk is gebaseerd op de kapel van Helshoven, dat je juist voor deze heuvel gepasseerd bent op de route.

Don’t Stop Here

“A bicycle ride around the world begins with a single pedal stroke” – Scott Stoll

Blijf op de hoogte

Bedankt voor je interesse in “Pellin – Unleash the biker”

Wil je graag op de hoogte blijven over onder andere
toekomstige reizen en nieuwe diensten of producten?
Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief

Neem contact op

Had je graag wat meer informatie?

Stel hieronder uw vraag en ik neem zo snel mogelijk contact met u op.

%d bloggers liken dit: